Ik was wel weer eens toe aan een keiharde actiefilm. En Taken was precies wat ik er van verwachte, niet te veel gedoe maar gewoon Liam Neeson die iedereen tegen de grond werkt. Het plot is wat dun en er zitten ook een aantal gaten in maar dat wordt ruimschoots goedgemaakt door de actie. Ik vind het ook knap dat de film nooit over de top gaat. Het blijft enigszins geloofwaardig. Denk aan de film Commando maar dan serieuzer.
Recensenten kunnen niet goed omschrijven wat voor muziek Animal Collective precies maakt, maar ze vinden het allemaal prachtig. Toegankelijk is het in ieder geval niet. De meeste liedjes beginnen met geluid en na een minuut of 2 begint herken je er dan ineens een nummer in. En dan is het laatste album Merriweather Post Pavilion nog het meest toegankelijk. De cover van het album is wellicht ook een goede weergave van hoe de muziek een beetje klinkt.
Ik had het ook al een tijdje op de plank liggen, gewoon een keer opgezet en toen maakte ik ineens de klik. Een toevalstreffer denk ik. Duidelijk in de categorie van een beetje vreemd maar wel lekker. Als je het door hebt ontdek je de hoge kwaliteit van het album, elke luisterbeurt vernieuwt weer. Mocht je de klik maken, dan is het zeker de moeite waard.
Dit is geen standaardfilm, bij de titel verwacht je iets dat lijkt op de populaire televisie serie Prison Break. Maar deze film is totaal anders, de film gaat dieper in op het gevangenisleven en is meer een psychologische thriller dan een actiespektakel. Geen grote actiescene’s dus maar een evenwichtig plot wat nog dagenlang blijft hangen.
Ook de montage is knap, de daadwerkelijke ontsnapping is op meesterlijke wijze door het ontstaan van de ontsnapping gemonteerd. Hierdoor blijft de film tot het einde toe interessant en word je als kijker steeds op het verkeerde been gezet. Het einde zie je daardoor totaal niet aankomen, en dat is knap voor een ontsnappingsfilm. The Escapist is donkere, sobere film geworden die je nog lang zal bijblijven.
Ik ben een groot fan van Kevin Smith; hij heeft ooit al zijn strips verkocht om zijn eerste film, Clerks, te maken en is daarna een succesvol regisseur geworden. Vooral de karakters in het View Askewniverse zijn altijd zeer vermakelijk met natuurlijk Jay en Silent Bob als meest opvallende figuren.
Maar Smith maakt niet altijd films die zich afspelen in het View Askewniverse. Deze films vallen dan altijd tegen, zo ook met Zack & Miri. Het blijft een typische Smith-film met goede dialogen en veel humor. Maar de film haalt gewoon niet het niveau van de betere films van Smith. Dat is jammer, 1 tip voor Smith: volgende film graag weer in het View Askewniverse!
Terwijl deze madame in de hitlijsten staat, luister ik veel naar deze madame. Het is allebei pop, maar de laatste is origineler en meer verrassend. Elk nummer klinkt weer anders, je hoort duidelijk de new wave, electropop en indie invloeden terug. Dat alles is overgoten met een jaren 80 sausje. Ze heeft ook wel wat weg van Annie.
Een fijne combinatie dus. Ze doet lekker haar eigen ding en zwicht niet voor commercie! Ik zeg: you go girl!
