Archief



Fever Ray

Ik ben een groot fan van The Knife, helaas brengen zij niet zo vaak een nieuwe album uit. Dus ik was erg blij met een soloproject van de vrouwelijke wederhelft van het duo, Karin Dreijer Anderson. Onder de naam Fever Ray heeft ze een prachtig debuutalbum gemaakt wat veel weg heeft van de stijl van The Knife. Het is alleen wat meer ambient en ingetogen.

Back to basics dus maar toch vernieuwend en met dezelfde kwaliteit als The Knife altijd brengt. Het album staat vol met prachtige emo-elektronische popsongs en prachtige ’soundscapes for the mind’, echt een album wat blijft verassen en daar zijn er niet zo veel van. Dus ik zit wel even goed de komende tijd, een mooie overbrugging naar het nieuwe album van The Knife!

Benjamin Button

 

Een film van David Fincher betekend altijd kwaliteit, laatst zag ik nog de making of van Zodiac waarin duidelijk werd dat Fincher veel takes neemt voordat hij tevreden is, hij is een perfectionist en dat zie je altijd terug in zijn films. Dus vol vertrouwen ging ik het bijna drie uur durende epos The Curious Case Of Benjamin Button in en ik kwam er tevreden uit. Maar meer ook niet. De film doet erg denken aan Forrest Gump, maar vernieuwd niet in dat genre. Ik had toch zeker wat vernieuwends verwacht van Fincher en dat is deze film uiteindelijk niet.

Het uitgangspunt is uiteraard zeer interessant en vooral in het eerste deel maakt de met de computer ouder gemaakte Brad Pitt indruk. Ook de acteerprestaties zijn zeer goed en dragen voor een groot deel bij aan de kwaliteit van de film. Al met al is het een goede film maar ik had het toch wat puntiger willen zien denk ik. Benjamin Button onderscheid zich niet van Forrest Gump en is daardoor geen meesterwerk.

Tekkonkinkreet

Mijn zus tipte mij over deze film en toen ik de Blu-ray in de schappen zag liggen maar meteen meegenomen. En ze had uiteraard weer eens gelijk, dit is een van de beste animatiefilms die ik ooit gezien heb. De beelden zijn indrukwekkend, het verhaal is goed en ook soundtrack van Plaid is betoverend.

Wellicht komt dit door het feit dat de film is geregisseerd door een Amerikaan in samenwerking met het neusje van de zalm van Japanse animators. De meeste Japanse animatiefilms hebben geen duidelijk plot en gaan meer over een idee. Bij deze film is dat dus niet zo, waardoor het veel minder zwaar en te behappen is. Echt een verassing, dank voor de tip zus!

The Wrestler

Na toch gemengde kritieken op het sci-fi epos The Fountain, is regisseur Darren Arofnofsky terug gegaan naar de basics. Mickey Rourke speelt een worstelaar die niet beter weet dan worstelen. Noodgedwongen moet hij stoppen en dan komt hij erachter wat hij allemaal heeft opgegeven voor het vak.

Mickey Rourke speelt een glansrol en draagt de film met beide schouders. Maar ik denk dat Arofnofsky met deze film ook laat zien dat hij geen one hit wonder is. Hij gaat nog een paar belangrijke films maken, mark my words. De film is gedraaid in slechts 35 dagen en is het bewijs dat een kleine film niet hoeft te betekenen dat het een slechte film is. Mijn complimenten dus!

Slumdog Millionaire

Het is Danny Boyle weer gelukt, op de een of andere manier maakt het niet uit welke film Boyle maakt het wordt altijd een succes, en heel af en toe zit er een topper bij die kans maakt bij de Oscars. Dat is het ook het geval met zijn nieuwste film: Slumdog Millionaire. Het is ook weer een totaal ander thema en verhaal dan de vorige film van Boyle, wat hem ook een ontzettend veelzijdig regisseur maakt.

Het verhaal speelt zich af in India. Een jongen uit de sloppenwijken wint de hoofdprijs in het programma ‘Who Wants To Be A Millionaire’, de autoriteiten denken meteen aan fraude en onderwerpen de jongen aan een pittig verhoor. Dit is het begin van de film. Door een prachtige montage en een goed verhaal is het een film geworden die je nog lang bijblijft. Ik moest af en toe ook denken aan Cidade De Deus. Een grote aanrader dus en kanshebber voor een Oscar!