Het is nog maar net 2008 en de eerste hype in de muziekbizz dient zich alweer aan: Vampire Weekend. Ze worden nu al de hemel ingeprezen terwijl we er nog maar weinig van weten. De muziek klinkt in ieder geval aanstekelijk en is origineel. Er zit vanalles in caribische swing, afro-beat, ska en ga zo maar door. Daarnaast is er een heerlijk retro sixties sausje als rode draad in het album. Genoeg voor lyrische recensies.

Ik vind het gewoon een lekker album die de eerste lente gevoelens opwekken. Gewoon opzetten dus als de eerste straaltjes zonlicht door de bewolking heenkomen.

31 January 2008 | Geen reacties » | Permanente Link

Juno gaat over een meisje van 16 die zwanger raakt en besluit om het kind te houden en ter adoptie aan te bieden. Dat klinkt heel zwaar maar het is juist een film met veel humor, ik zou bijna zeggen een ‘feelgood movie’.

Mede door de sterke cast is dit mogelijk, Ellen Page zet echt een topprestatie neer. Dit is echt een jonge actrice die we in de gaten moeten houden. Maar de film is vooral groots omdat het een zeer realistisch beeld geeft van een jong meisje die in een periode van 9 maanden volwassen moet worden. Dat wordt niet gedaan door dingen uit te vergroten maar vooral door kleine subtiele dingen of dialoog. De regisseur verdient echt een pluim! Niet voor niets genomineerd voor beste film en regie bij de Oscars!

30 January 2008 | Geen reacties » | Permanente Link

The Coen Brothers zijn weer terug! The Ladykillers was een vermakelijke film, maar kon natuurlijk niet tippen aan meesterwerken als The Big Lebowski en Fargo. Maar de regisserende broers zijn back to basics gegaan en in No Country For Old Men laten ze zien dat Fargo geen toevallstreffer is geweest.

Het verhaal gaat over iemand die een koffer met geld vindt en vervolgens een moordenaar achter zich aan krijgt. Het wordt een kat en muisspel waar je als kijker helemaal in meegesleurd wordt. Alleen het einde kon ik geen hoogte van krijgen, maar misschien is dat een kwestie van opnieuw kijken en dat is natuurlijk geen ramp.

29 January 2008 | 2 Reacties » | Permanente Link

Eigenlijk had ik er niet zo een zin in: tweede wereldoorlog, een onmogelijke liefde en langzame opbouw. Meestal zijn die films niet om door te komen, maar omdat de film zeer goede kritieken kreeg en hoge ogen moet scoren bij de Oscars, heb ik de film toch maar opgezet.

En in het eerste uur moet je inderdaad even doorzetten maar in het tweede uur wordt dat gecompenseerd met één geweldig shot, een aangrijpend verhaal en een zeer onverwachte overgang aan het eind. Al met al is het een film die je gezien moet hebben maar je moet er wel even het geduld voor hebben.

28 January 2008 | Geen reacties » | Permanente Link

Ik heb lang zitten wachten op het nieuwe album van The Mars Volta. Het zou namelijk weer een album rond een thema worden. Het vorige album, Amputechture was namelijk niet opgebouwd rond één thema en dat was toch een mindere plaat.

Alleen dit album gaat niet zoals voorgangers over de dood maar meer over spiritualiteit, ook zijn de nummers weer wat compacter en daardoor toegankelijke. Dat gecombineerd met de enorme energie en gelaagdheid in de muziek is het weer een top album van één van mijn favoriete bands.

27 January 2008 | Geen reacties » | Permanente Link

Normaal speelt Christian Slater altijd de stoere rebel, maar in deze film speelt hij een onopvallende man die ten onder gaat aan zijn saaie kantoorbaan. Dat is op zich al interessant maar er zijn nog meer redenen om te kijken. De film is visueel zeer uitdagend, met onverwachte camerastandpunten en subtiele effecten.

Het verhaal ligt een beetje in de lijn van Falling Down en Office Space, maar qua aanpak zeer uniek. Hoofdpersoon Bob doet een beetje denken aan Milton uit Office Space (“Give me back, my stapler”). Wat ik gewoon fijn vond is dat de film vanaf de eerste minuut mijn aandacht trok en vervolgens zat ik anderhalf uur met mijn volledige aandacht bij de film. Dat was ook alweer even geleden.

Bekijk hier de trailer.

23 January 2008 | Geen reacties » | Permanente Link

Ik liep laatst rond in een platenzaak en terwijl ik systematisch door de dvdbakken heen ging, viel mij iets op. De muziek die opstond was niet de standaard top 40 muziek die altijd op staat in dat soort zaken. Ik vroeg aan de balie wat voor fijne muziek er op stond. Het bleek Findel te zijn.

Findel is een soloproject van Bart van Dalen, hij maakt krachtige electropop met invloeden uit de game muziek. Zijn debuutalbum heet ook niet voor niets: Findel Enters The Shadowland wat natuurlijk direct refereert aan het computerspel Commander Keen.
De beste beschrijving die ik je verder kan geven is: Spinvis on speed. Critici zijn laaiend en ik denk dat Findel een van de ontdekkingen van 2008 gaat worden.

14 January 2008 | 4 Reacties » | Permanente Link

En ik ben ook geen groot fan van westerns, maar zo heel af en toe komt er eentje voorbij die meer dan de moeite waard is. 3:10 to Yuma is zo een film. Echt een onderhoudende film die het genre weer nieuw leven inblaast.

Maar de film wordt echt gedragen door Russel Crowe die er weer lekker in zit en jawel hoor, daar istie weer: Christian Bale! Hij heeft het onwaarschijnlijke talent om in alleen maar goede films te spelen en natuurlijk is de film ook zelf gebaat bij zijn casting.
Kortom, ook als je niet van westerns houdt, toch even proberen. Er zit lekker veel snelheid in en je zit op het puntje van je stoel!

7 January 2008 | Geen reacties » | Permanente Link