Even snel: ik heb de leeftijd van 24 bereikt. Maar ik ben zo druk met de verhuizing en mijn nieuwe baan dat ik nauwelijks tijd heb om stil te staan bij mijn verjaardag. Dus ik heb het een beetje sober gevierd. Toch heb ik van veel mensen felicitaties en cadeau’s ontvangen waarvoor veel dank!
Als ik goed en wel in Hilversum zit dan haal ik het gemiste feest van mijn verjaardag wel weer in!
En dan nu eindelijk het langverwachte nieuwe album van The Killers. ‘Sam’s Town’ is de tweede plaat van de band uit Los Angeles. Dit is echt een album waar ik al het hele jaar op zat te wachten.
Mijn verwachtingen worden zeker wel waar gemaakt. Het is een pareltje alleen komt het niet in de buurt van hun debuutplaat. De explosiviteit die ik zo mooi vond is een beetje verdwenen en de band komt met een wat volwassener geluid. Maar dat is niet erg, gewoon anders.
Het is gewoon een heerlijke plaat om in de cd speler te gooien en vervolgens de repeat knop in te drukken.
Na 5 heerlijke jaren in het altijd weer betoverende Kampen brengt het lot mij naar een andere plaats en dat is Hilversum geworden. De ligging is ideaal voor mijn werk en ik hoef eens een keer niet vroeger dan mijn collega’s op om op tijd op het werk te zijn. En dat is een hele verademing.
Ik heb een studio gevonden in een prachtige monumentale villa in een rustige wijk aan de goede kant van het spoor. Bijkomend voordeel is dat alles van mijzelf is, dus een eigen toilet en douche, eigen keuken etcetera. Ik moet zeggen dat na 5 jaar in studentenhuizen gewoond te hebben, ervaar ik dit als extreme luxe. Tevens mag ik ook voor het eerst in mijn leven gaan genieten van een balkon.
Nu zal iedereen weer over me heen gaan vallen van: o daar heb je Floris weer die heeft altijd geluk. Ik moet er wel bij vertellen dat ik me werkelijk blauw betaal aan courtage. Toch ga ik Kampen wel missen hoor, ik heb er met veel plezier mijn studententijd doorgebracht, de meest bizarre dingen meegemaakt en ik had altijd veel vrienden in Kampen. Aan dat tijdperk is een eind gekomen…helaas maar het is goed om nu weg te gaan. Bijna al mijn vrienden zijn vertrokken en de stad bloed ook langzaam dood. Als ik nu niet weg ga dan verga ik met het schip en dat is natuurlijk niet de bedoeling. Ik ben benieuwd wat Hilversum allemaal voor mij in petto heeft!
Squarepusher komt met een nieuw album: ‘Hello Everything’. Ik was erg benieuwd wat er na ‘Ultravisitor’ zou gaan komen, want dat was toch een van de meest experimentele albums die ik ooit gehoord had. De moeder van alle conceptalbums. 74 minuten pure chaos, schoonheid en teringherrie.
Maar dit album is anders. De nummers hebben een begin en een eind. De toon is wat vrolijker en lichter, waardoor het ook wat toegankelijker wordt. En voor een Squarepusher album vind ik het ook een beetje retro. Eén nummer had zo op zijn debuutplaat kunnen staan. Kortom, voor de leek een mooie introductie, maar voor de fans misschien een beetje tegenvallend. Want echt vernieuwend kan je het niet noemen, wel mooi. En de mensen kijken je niet zo raar meer aan in de trein omdat er niet zoveel bliepjes en piepjes uit je hoofdtelefoon komen.
Het blijft toch moeilijk, een tweede album. Ze vallen altijd een beetje tegen. Net zoals met Franz Ferdinand is dat nu ook een beetje met The Scissor Sisters. Wel een goed album hoor, maar ik vind de helft van de nummers maar de moeite waard. De rest zijn echt makkelijke opvullers.
Toch mist dit album de scherpe randjes die ik bij het debuut zo mooi vond. Het lijkt een beetje overgeproduceerd. Desalniettemin is het toch een heerlijk album om op te zetten hoor. Ik doe alleen soms een nummertje skippen…
Ik word wakker zet een bak koffie en loop nog een beetje versuft naar de voordeur om de post op te halen. Tot mijn grote verbazing ligt er een pakketje voor mij, met de NET 5 chocolaatjes, woehoe! Mijn lieve ex-collega’s hebben nog aan me gedacht.
Maar tot mijn grote verbazing zat er nog een afscheidskaart bij. Met heel groot de bovenstaande foto erop. Op de kaart stonden allemaal afscheidsboodschappen van de belspeldames. Ik was helemaal overdonderd en superblij. Als zelfs de belspeldames mij veel succes wensen bij mijn nieuwe werkgever, wat kan er dan nog misgaan? Ik heb zoveel lieve dingen gehad bij mijn afscheid en dan ook nog dit erbij, ik kan mijn geluk niet op! Dus nog een keer van hier uit: hulde aan mij ex-collega’s! Jullie zijn schatten!
Zo deze log liet even op zich wachten, maar niet zonder reden. De afgelopen twee weken waren misschien wel de drukste uit mijn leven. Ik was ontzettend druk om mijn werk goed af te maken bij mijn vorige werkgever. En met alleen een weekend ertussen zit ik nu al bij mijn nieuwe werkgever.
Ik ben met een ontzettend goed gevoel weggegaan bij mijn oude werkgever. Ik kreeg van iedereen complimenten en ze gingen mij heel erg missen. Daarnaast heb ik echt een geweldig afscheidskado gekregen. Ik zal ze ook heel erg gaan missen.
En vandaag ben ik direkt begonnen bij mijn nieuwe werkgever. Ik ging meteen al filmen bij de opnames van een nieuw programma en ik had ’s middags de indruk dat ik in wervelwind terecht gekomen was. Alles ging zo snel en ik moest ‘from scratch’ beginnen. Ook moet ik vrijdag al mijn eerste grote project opleveren. Geen tijd dus om rustig te wennen en stapje voor stapje op gang te komen. Meteen als een gek van start. Maar dat is niet erg, de mensen zijn aardig en er heerst een goede sfeer en het werk is een grote uitdaging.
Het lijkt nu alsof ik op een snelweg terecht ben gekomen. Ik weet niet wat er allemaal gaat komen maar ik zal er met grote snelheid voorbijrazen. Kortom alles ligt open, de wereld ligt aan mijn voeten. Ik ben ontzettend blij dat ik op de snelweg zit…
