Ik ben dit weekend aan het leren en hopelijk voor de laatste keer want ik ben aan het leren voor mijn laatste mondeling en mijn laatste tentamen van mijn studie dus hopelijk hierna nooit meer leren. Maar dat neemt niet weg dat het nog wel klote is om de hele dag in de boeken door te brengen. En het zijn natuurlijk ook de leukste vakken die ik tot het laatst heb bewaard: Taalbeheersing en Spaans…heel fijn, echt heel fijn!
30 October 2004 | 5 Reacties » | Permanente Link
Ik zit redelijk op schema voor mijn achterstanden. Nu moet alles nog voldoende terugkomen, ik hoop dat het allemaal lukt. Gelukkig zit ik op schema, tegenslagen zijn daarentegen niet handig . Ik ga de rest van de dag nog een beetje achter leraren aanrennen om wat dingetjes te regelen en cijfers terug te krijgen. Maar ik voel wel steeds meer de stress opkomen…
28 October 2004 | 2 Reacties » | Permanente Link
Steeds meer mensen om mij heen worden gek van computers en het past allemaal in mijn theorie van de digitale deceptie. Iedereen vertrouwt computers te veel, en voor je het weet zijn je bestanden weg. Ondanks de digitale revolutie waardoor steeds meer mogelijk wordt op digitaal gebied. Maar de betrouwheid is er nog steeds niet.
Als je op het netwerk op school zit of elk ander netwerk. Komt het geregeld vor dat het netwerk plat ligt en je dan maar hopen dat je bestanden veilig zijn. Je bestanden in je email inbox opslaan is ook een deceptie, voor je het weet wist een of andere medewerker je mailbox, zoals laast het geval was bij internet bedrijf Lycos. Je bestanden opslaan op diskette is oud en achterhaald en een op de drie diskettes gaat altijd stuk en dat is natuurlijk de diskette waar jouw belangrijke bestand op staat. Natuurlijk kan je bestanden ook op cd branden, maar je hebt ongetwijfeld gehoord van cd-rot. En fouten in het brandproces zijn ook niet zeldzaam. Dan kun je het nog op je eigen ftp servertje zetten maarja server down en geen toegang tot je bestanden meer en ook hier ben je weer afhankelijk van medewerkers die de hele dag aan die servers lopen te kloten.
Zelfs als ik dit stukje zit te tikken ben ik niet zeker van mijn zaak. Elk moment kan de computer crashen en elk moment kan het netwerk falen, en dan is dit gewoon weg. En als ik het dan overnieuw tik wordt het weer een heel ander stukje. Dus iedereen die beweert dat de digitale revolutie ervoor zorgt dat alles voor eeuwig wordt opgeslagen, praat een beetje poep want je ziet het nu ook al op internet: websites die niet onderhouden worden werken niet helemaal meer of verdwijnen gewoon. Zo is het ook met onze belangrijke documenten zolang je geen aandacht besteed aan het bewaren van je documenten, ben je ze zomaar kwijt.
Printen dus denk je…toner op. Nee vergeet het maar, laat maar! Niks helpt. De digitale revolutie houdt eigenlijk in: Mens versus Computer.
control a>
control c>
Voor de zekerheid!
26 October 2004 | 4 Reacties » | Permanente Link
Morgen moet ik voor het eerst sinds tijden weer een toets doen. Ik krijg van mijn leraar drie persberichten en daar moet ik dan in een uur een radiobulletin van maken. Het moet te doen zijn want ik heb ervaring opgedaan met het maken van teletekstberichten bij rtlnieuws en feitelijk is een radiobericht hetzelfde als de lead van een teletekstbericht. En dat voor twee studiepunten die gelijk staan aan 80 studiebelastingsuren. Dat wordt dus een simpele kwestie van punten innen of…
24 October 2004 | 4 Reacties » | Permanente Link
Het ziet er toch naar uit dat ik nog een boek lees dit jaar. Ik ben nu bezig in “Valse Horizon” geschreven door Francisco van Jole over de invloed van internet op de maatschappij. Erg interessant en ik ben van plan om meer van hem te lezen.
23 October 2004 | 5 Reacties » | Permanente Link
Ik moest vanmorgen de stad in om brood te halen. Klein voordeel: ik woon al in de stad, maar mijn brood maakt deel uit van de magische ochtendrieeenheid: Brood, Koffie, Peuk. En die drie dingen kunnen niet zonder elkaar. Als ik koffie drink moet ik eten want anders gaat me maag raar doen. En ik kan mn eerste peuk alleen maar roken in combinatie met een bak koffie…Dus daar ging ik dan nog meer slapend dan wakker de stad in, ik liep echt als een zombie door de winkel en nu weer terug. Eindelijk kan ik wakker worden. Voortaan zorg ik wel dat ik brood in huis heb.
22 October 2004 | 1 Reactie » | Permanente Link
Het wordt veel treinen de komende twee dagen. Vandaag ga ik bij een goede vriend op bezoek in Nijkerk en morgen ga ik bij me zuster op bezoek in Arnhem ter ere van haar verjaardag nog. Het zal mij weer benieuwen hoe de NS me behandelt. En ik had een boek bestelt bij Bol.com om lekker te kunnen lezen in de trein maar die is nog niet binnen! Das minder maarja wat doe je eraan.
21 October 2004 | 1 Reactie » | Permanente Link
Gast column door Georgina Verbaan
Vicieuze Cirkel
Soms schiet een prangende vraag zich een baan door de ruïnes van mijn brein. Dan is het daar net een flipperkast en knalt die vraag wel honderd keer van mijn hersenvlies naar de hersenstam, de grote hersenen en weer terug, voordat ik hem werkelijk als zodanig herken. En zelfs dan is het afwachten of ik niet in een complete black-out terechtkom doordat ik de vraag die ik mezelf blijkbaar gesteld heb, niet begrijp. Snap je? Zo ook laatst. Het had achteraf niet als zo’n heel grote schok hoeven komen, want ik vraag me dit met enige regelmaat af; wie ben ik? Een nazaat van de vraag: wie is die vrouw? Maar dat leg ik je zo uit. Ik begin met de eerste Who the hell am I: als ik eens in de zoveel tijd de schade om me heen opneem die ik, moet ik dan constateren, zelf heb veroorzaakt. Zoals mijn appartement, waarvan ik heel graag iemand anders eigenaar wil maken, maar dat door mijn makelaar is opgegeven omdat hij niet met me kan werken. Stapels griezelige post die ik niet wil ontmoeten omdat ik er een fobie voor heb. Afwas die inmiddels de vogeltjesdans door mijn keuken doet en begroeid is met wollige groene studieobjecten.
En, snik, last but not least, de (vaak zwarte) kleding die ik graag aan wil, maar niet kan vinden of die vies is omdat het in tornadostijl verspreid ligt door mijn huis, beslapen door harige (witte!) katten. Dan denk ik: waarom? Ze fokken tegenwoordig ook kale katten! En het is toch niet nodig je kapotte auto ergens te laten staan en er jaren niet meer naar om te kijken? En vrienden niet terug te bellen omdat je ze al zolang niet meer hebt gesproken en niet meer durft? Welke idioot heeft dit gedaan? Meestal ben ik het. Ik roep wel foei, maar het haalt zo weinig uit. Ik weet niet eens tegen welk monster ik het opneem. Als het aan mij lag, was ik veel verantwoordelijker, veel georganiseerder en veel minder….slonzig. Maar ja het ligt niet aan mij, het ligt aan mijn ik en die luistert niet. Welkom in mijn vicieuze cirkel. Het doolt wel lekker hoor, die cirkel van mij, maar ik raak pas echt confuus als de tweede vraag ‘wie is die vrouw?’ zich aandient. En dat gebeurt vaak in mijn vak. Sinds iets meer dan een maand speel ik Reneetje Martens (in de film Amazones) en tot een paar dagen geleden had ik vrij goed in de smiezen wie ze was en waar ze heenging. Maar plots had ik het gevoel ook haar compleet verloren te zijn. Had ik haar wel echt gekend? Raar vak, moet ik je zeggen. Leuk ook wel, want Reneetje schiet net zo makkelijk je voet aan gort. Ik heb Reneetje inmiddels weer in het vizier en geniet dagelijks van haar. Ik hoop dat dat andersom ook zo is. En ik bid dat ‘de grote vraag’ weer wegzakt en niet blijft sluimeren of weer boven komt borrelen, wel zo rustig……Ik hou je op de hoogte.
20 October 2004 | 1 Reactie » | Permanente Link
Ik zit in een erg raar ritme op het moment. Gisteren was ik erg moe en ik was tot niets in staat. Toen ben ik om 11 uur naar bed gegaan, maar ik kon niet slapen tot half twee. Toen werd ik vanochtend pas om 11.30 wakker. Ik voel me nu wel beter maar er zit volgens mij iets niet helemaal lekker…Ik weet niet wat het is maar ik hoop dat het snel over is want anders krijg ik helemaal niets gedaan…
| 5 Reacties » | Permanente Link
Dit is echt een tijd om verliefd te worden. Ik loop al een tijdje rond in een jubelstemming, ik word gewoon altijd vrolijk in deze tijd van het jaar. Ik denk dat ik me ook meer op mijn gemak voel, een soort geborgenheid…
Maargoed het voelt alsof ik verliefd kan worden, maar op wie dan? Ik heb geen flauw idee. Ik kan in ieder geval genieten van deze periode van het jaar. Good enough for me.
Ehh Welterusten
19 October 2004 | 14 Reacties » | Permanente Link
