the xx

Voor mij heel bijzonder, maar ik heb al een tijdje geen nieuwe band meer ontdekt. Gelukkig kwam The XX voorbij. Dit bandje knalt niet uit je speakers, het is heel ontspannen maar je krijgt er toch van tijd kippevel van. De nummers lijken heel erg easy listening maar dan ineens hebben ze je te pakken. Een erg fijne ervaring. Subtiele open muziek met een twist.

Dus ik heb weer wat om grijs te draaien de komende tijd. Alhoewel ik moet wat actiever op zoek naar nieuwe muziek dan is het ook niet zo stil hier ;). I’ll keep you posted!

Mijn favoriet nummers zijn trouwens Intro en Islands. Voor de liefhebbers check deze clip!

adventureland

De nieuwe film van Greg Mottola is wederom een komedie maar niet zo over de top als Superbad. De film is deels autobiografisch en daardoor wat serieuzer. Een jongen gaat in een pretpark aan het werk omdat hij niets anders kan vinden voor een vakantiebaantje. Er lijkt niets aan maar een vrouwelijke collega brengt daar verandering in. Het foute jaren 80 sfeertje wordt goed neergezet. Er zit veel humor in maar toch zet de regisseur een serieuze film neer over jongeren die nog niet helemaal weten waar ze aan toe zijn.

Ik kon me wel herkennen in het verhaal en ik hou van de sfeer die neergezet wordt in de film. Doordat het ook een beetje een persoonlijk project van de regisseur is, voelt alles veel echter en authentieker aan. Bepaalde beelden en details die terugkomen in de film vond ik erg mooi en zou ik zelf ook gebruiken als ik een film zou maken, denk aan shots uit een rijdende auto, love that. Ook kon ik geen genoeg krijgen van Kristen Stewart. Ze is echt 1 van mijn favoriete actrices aan het worden. Kortom, goede film als je even terug wil naar je jeugd.

crystal castles live

Ik heb Crystal Castles het afgelopen jaar helemaal grijsgedraaid dus toen ik hoorde dat ze naar de Melkweg kwamen moest ik er wel bij zijn. En ik heb er zeker geen spijt van, wat een overdonderende sound hebben Ethan Katz en Alice Glass! Ik heb echt met volle teugen genoten van de waanzinnige muziek, de energie en de gekte op het podium. Helaas was het maar kort en krachtig, ze kwamen laat en ze waren vroeg weer weg.

Maar in dat uurtje zat alles verpakt: nieuwe nummers, oude toppers, Alice die wodka voerde aan het publiek en iedereen ging helemaal uit zijn dak. Wat mij betreft hadden ze nog uren kunnnen doorgaan. Maar misschien was het maar beter ook dat het kort en krachtig was. Ik kan niet wachten op het nieuwe album dat in het najaar moet verschijnen en ik ben stiekem een beetje verliefd geworden op Alice…

coraline

Eigenlijk ben ik niet meer een enorme fan van animatiefilms. Ik had een beetje last van een Pixar overdose en vindt dat niet bijster interessant meer. Totdat ik goede reviews over Coraline voorbij zag komen. De film is afkomstig van een vrij onbekende studio en laat zien dat stop motion 3d nog zeker bestaansrecht heeft. Ik vond het verfrissend en onderhoudend in het genre.

Ook het verhaal is goed en als volwassene blijf je ook de hele rit op het puntje van je stoel zitten. Kortom: een van de beste animaties die ik in tijden gezien heb: een aanrader!

nine inch nails live

Ik was een beetje ziek, zwak en misselijk toen ik naar de HMH ging om Nine Inch Nails live te zien. Maar vol energie verliet ik 3 uur later de zaal. Het was waarschijnlijk de laatste kans om Trent Reznor live te zien. Het was namelijk een soort van afscheidstour, Trent gaat zich even focussen op andere dingen en laat zijn eigen muziek even voor wat het is.

Maar de energie was er niet minder om. Hij had er duidelijk zin en zette een prachtige set neer waarin het gehele oeuvre van NIN vertegenwoordigd was. Keihard, strak en visueel overweldegend maakt een show die ik niet snel zal vergeten. Jammer dat Reznor even iets anders gaat doen maar ik ben ontzettend blij dat ik zijn voorlopig laatste concert meegemaakt heb.

Voor de liefhebbers mijn favoriete nummer van de avond: Sin

passion pit

Dit kwam toevallig voorbij op Kink FM classics en het beviel me wel. Passion Pit is een vrij nieuw bandje, wat wel wat weg heeft van Hot Chip. Wel dezelfde nerd-factor, maar dan veel toegankelijker. De eerste indruk van het album is gewoon een lekkere zomerplaat om op te zetten op een warme zomeravond.

Easy listening dus. Maar het album zit zo goed in elkaar dat het niet direct gaat vervelen en dat je de repeat knop zonder zorgen ingedrukt kan laten staan, laat die warme zomeravonden maar komen. Ik heb de juiste muziek!

true blood

Deze serie loopt al wat langer, maar ik heb het pas net ontdekt. Een collega kreeg me eindelijk zover om de eerste aflevering te bekijken en ik was meteen verkocht. De serie gaat over vampieren in ‘The Dirty South’ van de VS. Dat klinkt als een setting voor een ongelofelijk slechte horrorfilm. Maar dat blijkt niet zo te zijn, de serie heeft precies de goede mix tussen humor, drama en horror.

Knap gemaakt dus, andere series van dit kaliber dreigen al snel veel te serieus te worden en daardoor ook steeds saaier. Maar door de goede mix bij True Blood raak je er niet op uitgeken. Als je een heel seizoen tot je beschikking hebt dan ben je er zo doorheen moet ik zeggen. De serie wordt inmiddels wereldwijd al geroemd en net begonnen aan het tweede seizoen. Ik zou zeggen: try it out yourself!

late of the pier

Ik ben ondertussen ook terug te vinden op last.fm, een groot voordeel daarvan is de automatische suggesties die je krijgt gebaseerd op je de luistergedrag. Zo kreeg ik als suggestie dat ik Late Of The Pier eens uit moest proberen. Ik moet zeggen dat ik blij verrast was.

Het is moeilijk te omschrijven wat het is maar misschien kan je iets met Crystal Castles meets jaren 80 glam rock. Althans voor bepaalde nummers dan. Elk nummer klinkt weer zo anders. Compleet over de top maar toch zit alles goed in elkaar en het klopt gewoon. Ik kom maar weinig albums tegen waarvan elk nummer zo anders en vernieuwend klinkt en tegelijk zo strak in elkaar zit. En dat komt dan uit de handen van een paar jonge gasten uit een klein plaatsje in Engeland. Ondertussen heb ik even op Wikipedia gekeken en ik denk dat Glam Punk de beste omschrijving is.

In ieder geval draai ik het helemaal grijs de laatste tijd. Eindelijk weer een band die ik bijna tot in oneindigheid kan draaien!

gran torino

Ik heb laatst op 1 dag naar The Good, The Bad and The Ugly en Gran Torino gekeken. Er zit 42 jaar tussen de films maar in beide films is Clint Eastwood oppermachtig. Ik weet niet hoe hij het voor elkaar krijgt maar Clint blijft mooie dingen maken. Gran Torino gaat over een oude zeikerd met een groot hart. Op subtiele wijze weet hij er ook de nodige humor in te stoppen en er tegelijkertijd een verterende film van te maken.

En dat is gewoon heel erg knap, er zijn genoeg uitgebluste acteurs die het nog steeds proberen. Maar Eastwood is absoluut nog lang niet klaar en mag wat mij betreft nog wel een aantal jaar doorgaan: hulde!

yesterday and today

The Field kwam een tijdje geleden met een indrukwekkend debuutalbum. Hij maakt minimal techno, nummers duren soms wel 10 minuten of een kwartier. En hoewel er niet veel lijkt te gebeuren in een nummer, gebeurt er, als je even beter luistert een hoop. Je kan jezelf helemaal verliezen in de nummers van The Field. Een dagdroom vertaald naar muziek zeg maar.

Inmiddels is zijn tweede album ‘Yesterday and Today’, het haalt het helaas niet bij zijn debuut, maar is toch het aanhalen waard. Vooral het nummer ‘Leave It’ zorgde ervoor dat ik weer even tien minuten van de wereld was.